Brief
Over en sluiten
Geen doen
Naar waarheid
Pinksterbloesem
Begin
Reizen
Nachtdicht
Zusters
Keer je
Nadagen
Wat te veel is
Voorjaar
Lisa
Van vroeger
Goede Week
Gras
Longkruid
Terras





Brief


boven mijn naam een zegel
gestempelde fresco uit anderland
een beetje scheef geplakt erachter weten van

nee weten niet
vermoeden van je mond de gomrand
aan de achterkant je naam zo was je

om je woorden heen zo ben je
in mijn hand
nog en al duizend jaar verborgen



top




Over en sluiten


Hoor je? Ze zoeken door krimpende ramen.
Zien branding en wolken.
Onzichtbaar nog in grijs de scheiding.

En hoe dan wij het onbegrepen
slikken om het verre wenken sluiten
moeten. Lippen monden samen, lief,

totdat het donker wordt. En ik
je loslaat om je te bewaren. Boven zee
knippert een vliegtuig.



top




Geen doen


toen zwijgen geen doen was
maar laten
de taal een ligstoel zei
en sliep

toen dageraad geen woord was
maar donker
de spreker struikelde
en viel

begon het zuigende in strepen
oranje en rood
en binnen werd het pijn en licht

in ongekende kleuren
was taal
en was stil



top




Naar waarheid


ze was een klein figuurtje
in zwart met capuchon ze zong
in d en met twee fluiten
hij stond bij de piano
buiten bij de eik de nacht

en god was groter maar
niet groot genoeg hij rende
en hij ving wat eikenblad
maar niet genoeg de grond bezaaid
met haar met hem met wie gevallen was

op weg naar wat de waarheid
was of niet vergeefs het vuur
bemind een lied gedroomd bedrogen

aarde bergt gevallen zaad en blijft
en waakt en wacht



top


Pinksterbloesem


je ziet een lieveheersbeestje
in de knop van de margriet je zegt
kijk
het kruipt met vleugeltjes
iets woont in bloemen

zo bloesemt wie je worden wilt
naar later vlammend rood ik denk
kijk
de duiven ze staan even stil
jij droomt je vleugels

vanmorgen heb je
zelf
je veters gestrikt



top


Begin


het begint met een gedachte of begint
het met een blik of met een zoen of
met twee nee het kan met alles
en met een woord kan het
beginnen met een hand
en soms stopt het
daarmee

of
het gaat
soms gaat het
door dan is er het
kleine het bewegen en
dan het raken aan wat dieper
is en binnenin en daar nog binnen
ligt een kleine golf het golven dat begint
en gaat en gaat en verder gaat dat stroomt
en stroomt en smal is en licht en omhoog langs
darmen maag en hoger nog en naar het borstbeen
maar daarachter en ademloos nog hoger naar de keel

en
soms blijft het
daar

er was een dag die dag toen was het in de vingertoppen en daar voorbij



top


Reizen


Tijdens reizen waren wij
veel ouder
dan wij thuis en buiten in de velden
en nabije bossen waren.

Daar klom jij
gedreven onder water. Gleed in bomen.
Schuilde in een lege wei. Schuilde
voor of tegen mij. Ik kon je altijd vinden.

Kinderen met ogen dicht in lichte
woorden onvermoeibaar zingend van de dag.
De nacht was morgen. Jij wou nog (je kon het niet)
een levenlang beginnen.

Tijdens reizen zag ik jou.
Van ver hoe diep de lucht en grijs. Hoe hoog
de zee kon gaan. En hoe ontbladerd
ik en jij. Ons hulpeloos beminnen.



top


Nachtdicht


als jij de morgen bent
na angstnachtzwarte bomen
en zonder slaap als jij nu
bent gekomen en onder
bladeren mij fluistert
dat je wacht
dan zal ik zomer zijn
en ruisen in je dromen
een waterval van woorden zal
ik stromen ik zal ze rijmen tot
je naar me lacht



top


Zusters


ze wacht nog even
het touw al in haar hand en ik weet niet
waarom ze wacht de morgen aarzelt
houdt de adem in

het eerste licht valt door de ramen
op de kruisweg
en iemand fluistert mooi
de woorden ze zijn er niet

figuurtjes in gips getekend op muren
bewaren de tijd en de vrouwen de moeder
haar eenzame dode hier veilig
veilig

soms is het te vroeg en zij wist kijk nu
buigt ze en trekt ze het touw en ze luidt weer
de klok als haar zusters
de eeuwen der eeuwen

haar zusters ze komen en zingen
de woorden hun adem op vleugels
onmogelijk licht onbestaanbaar
geboorte een kruis en een dode en

Een die nooit loslaat
wat haar hand begon



top


Keer je


zie je mij je zegt het
geluidloos je ogen
geloven niet de dorst

roept in het zachte
vlak onder je oor en ik kijk
je toe kom drink nu hier

is wijn maar waar ben je
nee ga niet laat me toch
komen doe je open

heb je honger hier
is brood zeg me hoe het
komt dat je het niet herkent

waar ben je dan keer je
naar mij en ik kijk je

naar mij
tot ik niet bang meer ben



top


Nadagen


Hij wist het weer het hartje
in de deur en in haar hand.
De zoetheid van de sterren
in haar ogen en de wereld

was even weer die dag
dat hij de gaskousjes vergeten
en zij weer op de fiets terug
naar Draaibrug ging.

Het vocht een meter hoog
op alle muren en de ramen oud
beslagen. En hij wist dat
hij de laatste was.

Hij keek nog een keer om en zag
het hartje met haar naam. Ze bleef
bewaard onder het dak dat eens
van sterren was.



top


Wat te veel is


weer de paniek
van nooit meer vinden lichte
zinnen woorden vangen van
voorgoed en van voorbij het

zingen van besta in mij en morgen
nog dat onbegonnen licht en rakelings
die oogwenk van het was er toch en
toch ook niet en zo ternauwernood nabij

en dan de waanzin weer het lege
van de keel die naar de vingers
klanken roept en nergens klinkt

geluid want wat te veel is stroomt
onhoorbaar weg als water
naar de zee



top


Voorjaar


nu weet ik het
het was er al het was
geschreven in geel
en het lachte

en het lag op het water
het heeft eens een narcis gezien
en een duif en de oever
en licht tegen licht

het weet dat het groen nog
moet komen en dan
zal het gaan met de duif en de wind
want het wil niet begrepen zijn

en daarom kan ik niet
weg en niet terug
want nu lacht het
en ligt al voorbij op het water



top


Lisa


De zon brak door. Het kind
werd stil en wit en was
een jaar. Haar haartjes legden
zich er niet bij neer.

Ze piekten wat omhoog en vingen
licht van goud. En ik zag sterren
stof en weergekeerd in stof de vraag.
Hoe lang nog god?



top


Van vroeger


waarom wees ze mij
de stenen toen het water
krinkelzwervend verte
na verte bespiegelde waarom

liet zij mij de stenen horen hoe
ze zongen terwijl dat niet kon
want stenen zingen
niet of in ieder geval waarom

zouden ze zingen als
zo stil het is
water vol lucht en
lichte rinkelbellen ik hoorde

van ver van vroeger in het ronde
en gladde misschien
dat ze daarom wees dat ik
zou horen hoe zacht



top


Goede Week


Geen verzet geen
ogen wissen oren afslaan
snelle kus niet uit de diepe beker drinken
en geen Bach.
Veel te groot is het
verval en nergens
stapsteenwanden.

Niemand kan
een ander zijn.

Alleen maar blijven
zwijgen zonder licht
maar twee of meer.
En niet opstaan
enkel blijven
en niet slapen



top


Gras


het was heel vreemd ik wist het ook pas later
de trein was al het wit alweer voorbij
dat kievitwit van weiden en de snater
van ongehoorde eenden en toen hij

weer ademhaalde en mijn kaartje vroeg
was het alsof de nooit geweest vervlogen
herinnering dat lichte niet verdroeg
ik vond mijn kaartje met gesloten ogen

een muur vol graffiti een brug die brult
wat late spruitjes nog en boerenkolen
volkstuinen bol van narcis en violen
een bel, een overweg, een groene molen

maar ergens weet ik gras dat witverscholen
een conducteur en mij van licht vervult



top


Longkruid


hier is het begonnen
want het longkruid bloeide paars
en rose en het was klein nog

kleiner dan het hoefblad
en er groeiden druppels die het licht
in kleuren naar de bomen

speelden en wij dansten en nog hoger buiten
adem tot het viel en scheurde en ik weet niet
wie vertrapte het en dat ik lachte

weet ik want het leek een spiegel
in de efteling en huilen zou belachelijk
een aanfluiting want het bestaat niet

meer
het is hier wel en ademloos
begonnen want het longkruid bloeit nog

net zo klein en rose en
paars maar waar
ben je nu



top


Terras


Hij zag het niet, de man op het terras.
Zat oud en moe zijn lauwe bier te drinken
en met zijn duim het viltje te verminken.
Hij zag haar niet, keek doelloos in zijn glas.

Hij dacht aan hem, het nijgen van zijn rug,
zoals hij opstond om zich aan te kleden,
ontspannen lachend, warhaar, en tevreden.
Dat was het laatste, hij kwam niet terug.

Ze kijkt naar hem, zoekt warmte in haar jas.
Ze ziet het nu, ze heeft vergeefs gestreden.
De tafel tussen hen wordt langzaam breder.

Eén tel stelt ze zich voor hoe ze het deden.
Dan drupt haar thee met suiker naar beneden.
't Plakt in zijn haar en stil pakt ze haar tas.



top